Schrijfster Elena Ferrante brengt al jaren boeken uit onder een pseudoniem, terwijl we van Kim Kardashian West door middel van haar social media accounts en reallife soap allemaal meer weten dan we willen. Voor beide vrouwen gold dat zij deze week van hun privacy beroofd werden, ondanks dat zij qua privacy op twee extreme eindes van het spectrum zitten. Elena’s ware identiteit werd achterhaald door the New York of Books, die door haar financiële papieren snuffelden. Kim Kardashian werd door gewapende overvallers vastgebonden in haar appartement in Parijs. Social media commentatoren vonden dat beide vrouwen het hadden verdiend: hoe durft Elena zo weinig van zich prijs te geven? En het is Kim haar eigen schuld: zij loopt zo te koop met haar rijkdom dat het nog “best lang geduurd heeft voordat ze is overvallen.”
Het is goed voor de discussie dat dit in dezelfde week gebeurde, want deze twee situaties laten precies zien dat vrouwen nog steeds gemeengoed lijken te zijn. Het maakt niet uit wat ze doen, de reacties op deze incidenten bewijzen weer dat vrouwen publiek bezit zijn en mogen worden gestraft als zij agentschap nemen over hun eigen privacy. Weet je bijvoorbeeld dit nog:
Het is niet alleen een probleem voor rijke, bekende vrouwen. Elke vrouw heeft door middel van social media de keuze wat zij deelt of niet. Maar alles wordt beoordeeld. Kan ik nog een leuke strandfoto in bikini delen zonder dat daar afwijzende of seksistische opmerkingen op komen? En als die opmerkingen komen, is het dan gewoon mijn eigen schuld?